લોકોએ અત્યંત ઉમંગ અને ઉત્સાહ સાથે મેળાની રંગત માણી. ખાણી-પીણીની ચટાકેદાર વાનગીઓ, વિવિધ આકર્ષક રાઈડ્સ, જલપરી અને મોતનો કૂવો જેવા રોમાંચક ખેલની મજા માણવા હજારો લોકો ઉમટી પડ્યા હતા. આ સાથે જ કટલેરી, રમકડાં અને હોઝિયરીના સ્ટોલમાં પણ ભારે ખરીદી જોવા મળી હતી. થોડી-ઘણી નોકઝોંક અને યુવાન હૈયાઓના ઉલ્લાસ વચ્ચે મેળો સમુસૂતરો પાર પડ્યો, જેનાથી અનેક નાના વેપારીઓને રોજગારી મળી હતી.
હવે મેળો પૂર્ણ થતાં જ વેપારીઓ પોતાના ગંતવ્ય સ્થાને રવાના થઈ ગયા છે, પરંતુ કોલેજનું વિશાળ મેદાન એકદમ સુનું અને કચરાથી ખદબદતું થઈ ગયું. મેદાનમાં ચારેય તરફ પ્લાસ્ટિક અને અન્ય કચરો વેરાયેલો પડ્યો છે. આ પરિસ્થિતિ વચ્ચે હવે શહેરના બુદ્ધિજીવીઓમાં એક જ યક્ષ પ્રશ્ન ચર્ચાઈ રહ્યો છે: “આ ગ્રાઉન્ડ સાફ કરવાની આખરી ફરજ કોની?”
નગરપાલિકાની?
કોલેજ ગ્રાઉન્ડ ધરાવતા ટ્રસ્ટની?
મેળો આયોજિત કરનાર આયોજકોની?
મંજૂરી આપનાર તંત્રની?
રોજગાર મેળવનાર વ્યવસાયીઓની કે મેળો માણવા આવેલ નાગરિકોની?
’સ્વચ્છતા ત્યાં પ્રભુતા’ના સિદ્ધાંતને સાર્થક કરવા માટે તંત્ર અને આયોજકો વચ્ચે પરસ્પર જવાબદારી નક્કી થઈને આ સમગ્ર મેદાનની સઘન સફાઈ તાત્કાલિક હાથ ધરાય તે અત્યંત જરૂરી છે.
Recent Comments